Over lijnen die rond blijken te zijn

Masja volgt vanuit Kopenhagen het spoor van Anna Walker. Het geeft haar bijzondere inzichten:

Bij het uitzwaaien van het echtpaar waar ik sliep, vroeg ik nog snel over de priester Katherine Lilleor. De hedendaagse uitvoering van Anna Walker. Mijn voorgevoel klopt, een vrouw die geliefd en gehaat wordt. Zo’n beeld geeft Anna ook.

Lijnen

Het hoofdthema van vandaag blijkt lijnen. Dat komt om te beginnen, omdat de horizon de langste lijn is die je in één oogopzicht kan zien.
Er onstaat een oneindig ruimtelijk speelveld die mijn hoofd nog wat verder doet gaan, want er is geen weerkaatsing van een object, zoals in alle andere ruimtes wel zo is. Zo waren er ook heel heel veel hondenlijnen en is wandelen goed voor de lijn.

Ook wordt mijn lijn met Anna steeds helderder, er zijn een paar vriendinnen op het thuisfront naarstig mee aan het zoeken naar extra info.
Ik voel Anna, hoor haar ritme en de pas en vaart waarmee ze bijna vliegt. Het is begrijpelijk en logisch voor me. Ondanks dat we een totaal ander geschrift naleven, snap ik haar drang. Haar bittere noodzaak omdat ze niet anders kon en ook niet wil. Zo moest en zou en gaf nooit op. Het is niet zonder effect want 400 jaar later gaat het nog over haar.

De zee

Wat de zee al wel niet met je doet,
want opeens betrapte de volgende gedacht in mijn hoofd: “Misschien ben ik wel de wedergeboorte van Anna Walker”. Yes I know, ik ben best wel raar…maar toch dacht ik het. Overigens was haar beeld van wedergeboorte totaal anders, dat was namelijk Jezus. Daar was ze van overtuigd.

Cirkels

Lijnen zijn niet haar favoriete vorm, ze zijn zo duidelijk, cirkels passen beter. Ondanks dat het een geruststelling is dat de horizon uiteindelijk een reuzegrote circel blijkt, besluit ik de rechtlijnen van Anna en zee te omarmen. Lijnen zijn zo slecht nog niet. Deze gedachte wordt bekroond met goud, want zeker een uur loop ik langs, tussen en door de ‘fields of gold’. Terwijl er in de lucht een hele grote wolkenduif hangt, denk ik aan alle rechte lijnen van de dag, dank ik de zee die hand in hand met de horizon gaat en ook Anna voor alles wat ze bracht.