De klei van Voorne Putten

Mooie dorpjes zijn het. Stuk voor stuk dorpjes met een oude kern en een rijk verleden. Gebouwd door eeuwen te zwoegen in de klei en de eeuwige strijd tegen het water. Toch is Marco niet dolenthousiast nu hij door Voorne Putten en de Hoekse Waard loopt. Misschien is hij te veel verwend in Engeland en Schotland waar ieder uitzicht een nieuwe Ravenburger puzzel was.

Een dorp vol verhalen

Achter iedere voordeur gaat een verhaal schuil. Vader trekt op zondagmorgen zijn zwarte sokken aan. Om 9:30 en om 16:30 uur naar de kerk. De oudste zoon rijdt zijn Honda Civic het grindpad op als vader en moeder net naar de ochtenddienst zijn. Met z’n matties is hij naar de terrorcore-night in het jeugdcentrum geweest, daarna verder feesten op de parkeerplaats bij het natuurgebied. Terrorcore, de beste muziek om de knoet van een opvoeding vol tucht en opvoeding te doorstaan. Dochter is al sinds haar 12e verliefd op de lerares Frans maar ook in haar examenjaar durfde ze haar niet de liefde te verklaren.

Ik weet het. Het is een vooroordeel. Ik heb in al deze dorpjes alleen maar hele aardige mensen ontmoet. Mensen wiens leven breder is dan de vrees voor god en die vaak verrassende, frisse ideeen hebben maar deze dorpen beklemmen me. Ik zie een leven voor me van wel weg willen maar niet weg kunnen omdat de bus maar 2X per dag naar de grote stad gaat. Maar nogmaals het is mijn vooroordeel. Geervliet, Heenvliet, Zwartewaal en al die andere dorpen. Stuk voor stuk mooie dorpen met een indrukwekkende historische kern.

Respect van Walter

Historische dorpen waar Walter Balcanquhall met respect langs zal zijn gevaren. Brielle, nog zo’n plaatsje op het eiland Voorne Putten, zal Balcanquhall ongetwijfeld gekend hebben. Nog maar enkele decennia eerder, in 1572 hadden de protestante watergeuzen de katholieke Spanjaarden de stad uit gekikkerd. Dat hierbij ook 19 katholieke geestelijken uit Gorcum werden vermoord werd ongetwijjfeld afgedaan als collateral damage.